Μέθοδος Logical Calm

Ένας δομημένος τρόπος να φύγει ο πανικός, το άγχος ή η φοβία — δουλεύοντας στη γλώσσα με την οποία το μυαλό σου τα κρατάει ζωντανά

Δεν είναι συζήτηση για να καταλάβεις. Τα ξέρεις ήδη. Είναι δουλειά στο σημείο όπου το πρόβλημα παράγεται.

Οι περισσότερες προσεγγίσεις σε βάζουν να καταλάβεις: από πού ξεκίνησε, με τι συνδέεται, τι σημαίνει. Αυτό είναι δουλειά του αριστερού ημισφαιρίου — της ανάλυσης, του επιχειρήματος, της ερμηνείας.

Ο Paul Watzlawick το έδειξε καθαρά: η πραγματική θεραπευτική αλλαγή δεν είναι υπόθεση εκείνου του μέρους. Είναι υπόθεση του δεξιού. Όταν προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι μιλώντας τη γλώσσα που το δημιούργησε, το επαναλαμβάνουμε.

Γι’ αυτό μπορείς να ξέρεις τα πάντα: γιατί παθαίνεις κρίσεις πανικού, φοβίες — και να συνεχίζεις να τις παθαίνεις.

Δύο πράγματα, ταυτόχρονα:

Ενεργοποιεί το δεξιό ημισφαίριο — με εικόνα, μεταφορά, αλληγορία, κατευθυνόμενη οπτικοποίηση. Όχι επειδή ακούγεται ώραίο, αλλά επειδή εκεί συμβαίνει η αλλαγή.

Μειώνει τη λογοκισία του αριστερού — το κομμάτι που αναλύει, αμφισβητεί και μπλοκάρει. Όσο εκείνο κρατάει το τιμόνι, τίποτα δεν κουνιέται.

Η δουλειά γίνεται σε ερικσονιανή ύπνωση — όχι για να «χάσεις τον έλεγχο». Αυτόν τον έχεις πάντα στην ύπνωση. Αλλά για να μιλήσουμε απευθείας στο μέρος του νου που κρατάει το κλειδί.

Επειδή δεν κυνηγάμε το ιστορικό σου. Δεν χρειάζεται να ανασκάψεις την παιδική σου ηλικία για να σταματήσει η κρίση πανικού.

Η αλλαγή δεν είναι κατ’ ανάγκη χρονοβόρα και κοπιαστική. Γίνεται συχνά γρήγορα και αυθόρμητα — και η διάρκεια του αποτελέσματος δεν έχει καμία σχέση με το πόσο κράτησε η θεραπεία.

Στη φοβία, συνήθως αρκεί μία συνεδρία. Στον πανικό, λίγες.

Όντως δεν είσαι.

Δεν έχεις βλάβη — έχεις έναν αυτοματισμό που κάποτε είχε νόημα και έμεινε να τρέχει αφού το νόημα πέρασε. Και δεν σου έδειξε ποτέ κανείς πώς να τον σταματήσεις.

Δεν παίρνεις ετικέτα. Δεν μπαίνεις σε φάκελο. Μαθαίνεις κάτι που δεν ήξερες.

Στις αναλύσεις του Paul Watzlawick και της ερευνητικής ομάδας του Mental Research Institute στο Palo Alto — για το πώς παράγεται η αλλαγή.

Στα γλωσσικά πρότυπα του Milton H. Erickson — για το πώς μιλάς στον υποσυνείδητο νου.

Στον Viktor E. Frankl — για την αρχή που διατρέχει τα πάντα εδώ: κάθε θεραπευτική δουλειά οφείλει να είναι νοηματοκεντρική, γιατί η αναζήτηση νοήματος είναι η βασική κινητήρια δύναμη του ανθρώπου.

Αυτό είναι και η μεγαλύτερη διαφορά: δεν σε μαθαίνω να αντέχεις καλύτερα το σύμπτωμα. Βρίσκω τις δικές σου δυνάμεις και αυτές βγάζουν το σύμπτωμα από τη μέση.

Ως φιλόσοφος δουλεύω, επίσης, με δύο εργαλεία. Από τον Wittgenstein: η γλώσσα δεν περιγράφει απλώς το πρόβλημα — το συγκρατεί. Και από τον πραγματισμό του William James: μια ερμηνεία δεν κρίνεται από το πόσο αληθινή ακούγεται, αλλά από τη διαφορά που κάνει στην πράξη. Το πρώτο δείχνει γιατί μένουμε κολλημένοι. Το δεύτερο, πώς διαλέγουμε τι θα κρατήσουμε.